کل دنیا دوریال نمیارزید پیشم و باز ارزشش کمتر شد

ولی من نه ماهم نه خوبم نه خود عشق!

من یه آدم کینه ایی سیاه دلم که باید عاقلانه تصمیم بگیری و تهش میرسی به تموم کردن باهاش!

من همونم که تو هر حرفی که لایقشه بهش میزنی و حرفایی که تو وقتی آرومی بهش فکر کردی و بیخود نمیزنیشون و من وقتی ازت میپرسم فلان حرفو فلان حرفت رو حسابه؟ول میکنی میری و وقتی بهت زنگ میزنم خاموش میکنی ...

من صادق نیستم

نمک نشناسم

ولگردم

من اونم که یبار گم شده و تو اگه من نمیخواستم پیداش نمیکردی

من اونم که تا میام دو کللوم از دلم بگم تهدید میشم به تنهایی!

من اونم که وقتی دلم از جایی پره میشنوم میخوای بگو نمیخوای هیچ!

میبینی من اینم

من حرفای قشنگو باید بیام اینجا بخونم و تو چت مثل سگ بام رفتار شه، من اونم که با وجود اینکه روز اول گفتم ببین طرف من اینجوریم یه آدمی که دلش میخواد گوشاش بشنوه محبتت رو باز ...

من مرد عملم نیستم

حتی اینقد پستم که با وجود اینکه تو داری میری سر کار و نیستی به خودم اجازه میدم بگم میخوام برم پیش رفیقام و تو بگی نرو بگم چشم و باز مثل یه آدم عوضی بام رفتار میشه و حق ندارم گله کنم.

اینم از آخرین پست من تو این وبلاگ لعنتی

حالا یکی از اون متاسفم های قشنگتو بزار تنگش.

از خدا که پنهون نیست...از شما چه پنهون ...